کاغذ و مقوا

دریچه ریج درز ایستاده
تمام پروفیل های درز ایستاده که ما پوشش دادیم روش هایی برای پوشاندن قسمت های اصلی سقف هستند، اما همه آنها بخش مهمی از فرآیند را ندارند - پوشاندن مناسب دریچه پشته سقف.

مشکل این است که بسیاری از دریچه های پشت بام درز ایستاده نصب آنها دشوار است، از نظر ضایعات و مواد ناکارآمد هستند و مشکلات نگهداری بالایی دارند.

برای کمک به کارایی و سود بیشتر سقف های فلزی یک دریچه پشتی درز ایستاده با ویژگی های زیر طراحی کرده است:

کارآمد برای نصب

تعمیر و نگهداری رایگان

ضد مخلوقات

ضد آب و هوا

مولیبدن (اغلب به عنوان "مولی" نامیده می شود) به دلیل استحکام، مقاومت در برابر خوردگی و توانایی حفظ شکل و عملکرد در دماهای بالا به عنوان یک عامل آلیاژی در فولادهای ساختاری و ضد زنگ ارزش دارد.

خواص
نماد اتمی: مو
عدد اتمی: 42
دسته عنصر: فلز انتقالی
چگالی: 10.28 گرم بر سانتی متر مکعب
نقطه ذوب: 4753 درجه فارنهایت (2623 درجه سانتیگراد)
نقطه جوش: 8382 درجه فارنهایت (4639 درجه سانتیگراد)
سختی Moh: 5.5
مشخصات
مانند سایر فلزات نسوز، مولیبدن چگالی و نقطه ذوب بالایی دارد و در برابر حرارت و سایش مقاوم است. در دمای 2623 درجه سانتیگراد (4753 درجه فارنهایت)، مولیبدن یکی از بالاترین نقطه ذوب را در بین تمام عناصر فلزی دارد، در حالی که ضریب انبساط حرارتی آن یکی از کمترین ها در بین تمام مواد مهندسی است. مولی نیز سمیت کمی دارد.

در فولاد، مولیبدن شکنندگی را کاهش می دهد و همچنین استحکام، سختی، جوش پذیری و مقاومت در برابر خوردگی را افزایش می دهد.

تاریخ
فلز مولیبدن برای اولین بار در آزمایشگاه توسط پیتر جاکوب هجلم در سال 1782 جدا شد. این فلز بیشتر در قرن بعد در آزمایشگاه ها باقی ماند تا اینکه آزمایشات بیشتر با آلیاژهای فولادی خواص تقویتی آلیاژ مولی را نشان داد.

در اوایل قرن بیستم، تولیدکنندگان فولاد ورق زرهی، تنگستن را با مولیبدن جایگزین کردند. اما اولین کاربرد عمده برای مولی به عنوان یک افزودنی در رشته‌های تنگستن برای لامپ‌های رشته‌ای بود که در همان دوره در حال رشد بودند.

ذخایر تنگستن در طول جنگ جهانی اول منجر به رشد تقاضای مولیبدن برای فولاد شد. این تقاضا منجر به اکتشاف منابع جدید و در نتیجه کشف کانسار Climax در کلرادو در سال 1918 شد.

پس از جنگ، تقاضای نظامی کاهش یافت، اما ظهور یک صنعت جدید - خودروسازی - تقاضا برای فولادهای با استحکام بالا حاوی مولیبدن را افزایش داد. در پایان دهه 1930، مولی به طور گسترده ای به عنوان یک ماده فنی و متالورژیکی پذیرفته شد.

اهمیت مولیبدن برای فولادهای صنعتی منجر به ظهور آن به عنوان یک کالای سرمایه گذاری در اوایل قرن بیست و یکم شد و در سال 2010 بورس فلزات لندن (LME) اولین قراردادهای آتی مولیبدن خود را معرفی کرد.

تولید
مولیبدن اغلب به‌عنوان محصول جانبی یا مشترک مس تولید می‌شود، اما برخی از معادن، مولی را به‌عنوان محصول اولیه تولید می‌کنند.

تولید اولیه مولیبدن منحصراً از مولیبدنیت، یک سنگ معدنی سولفیدی استخراج می شود که دارای محتوای مولیبدن بین 0.01 تا 0.25 درصد است.

فلز مولیبدن از اکسید مولیبدیک یا مولیبدات آمونیوم از طریق فرآیند احیای هیدروژن تولید می شود. اما برای استخراج این محصولات واسطه از سنگ معدن مولیبدنیت، ابتدا باید آن را خرد و شناور کرد تا سولفید مس از مولیبدنیت جدا شود.

سولفید مولیبدن حاصل (MoS2) سپس در دمای بین 500-600 درجه سانتیگراد (932-1112 درجه فارنهایت) برشته می شود تا کنسانتره مولیبدنیت بو داده (MoO3 که به عنوان کنسانتره مولیبدن فنی نیز شناخته می شود) تولید شود. کنسانتره مولیبدن بو داده حاوی حداقل 57 درصد مولیبدن (و کمتر از 0.1 درصد گوگرد) است.

https://www.houzz.co.uk/ideabooks/164224175/list/

دریچه ریج درز ایستاده
تمام پروفیل های درز ایستاده که ما پوشش دادیم روش هایی برای پوشاندن قسمت های اصلی سقف هستند، اما همه آنها بخش مهمی از فرآیند را ندارند - پوشاندن مناسب دریچه پشته سقف.

مشکل این است که بسیاری از دریچه های پشت بام درز ایستاده نصب آنها دشوار است، از نظر ضایعات و مواد ناکارآمد هستند و مشکلات نگهداری بالایی دارند.

برای کمک به کارایی و سود بیشتر سقف های فلزی یک دریچه پشتی درز ایستاده با ویژگی های زیر طراحی کرده است:

کارآمد برای نصب

تعمیر و نگهداری رایگان

ضد مخلوقات

ضد آب و هوا

مولیبدن (اغلب به عنوان "مولی" نامیده می شود) به دلیل استحکام، مقاومت در برابر خوردگی و توانایی حفظ شکل و عملکرد در دماهای بالا به عنوان یک عامل آلیاژی در فولادهای ساختاری و ضد زنگ ارزش دارد.

خواص
نماد اتمی: مو
عدد اتمی: 42
دسته عنصر: فلز انتقالی
چگالی: 10.28 گرم بر سانتی متر مکعب
نقطه ذوب: 4753 درجه فارنهایت (2623 درجه سانتیگراد)
نقطه جوش: 8382 درجه فارنهایت (4639 درجه سانتیگراد)
سختی Moh: 5.5
مشخصات
مانند سایر فلزات نسوز، مولیبدن چگالی و نقطه ذوب بالایی دارد و در برابر حرارت و سایش مقاوم است. در دمای 2623 درجه سانتیگراد (4753 درجه فارنهایت)، مولیبدن یکی از بالاترین نقطه ذوب را در بین تمام عناصر فلزی دارد، در حالی که ضریب انبساط حرارتی آن یکی از کمترین ها در بین تمام مواد مهندسی است. مولی نیز سمیت کمی دارد.

در فولاد، مولیبدن شکنندگی را کاهش می دهد و همچنین استحکام، سختی، جوش پذیری و مقاومت در برابر خوردگی را افزایش می دهد.

تاریخ
فلز مولیبدن برای اولین بار در آزمایشگاه توسط پیتر جاکوب هجلم در سال 1782 جدا شد. این فلز بیشتر در قرن بعد در آزمایشگاه ها باقی ماند تا اینکه آزمایشات بیشتر با آلیاژهای فولادی خواص تقویتی آلیاژ مولی را نشان داد.

در اوایل قرن بیستم، تولیدکنندگان فولاد ورق زرهی، تنگستن را با مولیبدن جایگزین کردند. اما اولین کاربرد عمده برای مولی به عنوان یک افزودنی در رشته‌های تنگستن برای لامپ‌های رشته‌ای بود که در همان دوره در حال رشد بودند.

ذخایر تنگستن در طول جنگ جهانی اول منجر به رشد تقاضای مولیبدن برای فولاد شد. این تقاضا منجر به اکتشاف منابع جدید و در نتیجه کشف کانسار Climax در کلرادو در سال 1918 شد.

پس از جنگ، تقاضای نظامی کاهش یافت، اما ظهور یک صنعت جدید - خودروسازی - تقاضا برای فولادهای با استحکام بالا حاوی مولیبدن را افزایش داد. در پایان دهه 1930، مولی به طور گسترده ای به عنوان یک ماده فنی و متالورژیکی پذیرفته شد.

اهمیت مولیبدن برای فولادهای صنعتی منجر به ظهور آن به عنوان یک کالای سرمایه گذاری در اوایل قرن بیست و یکم شد و در سال 2010 بورس فلزات لندن (LME) اولین قراردادهای آتی مولیبدن خود را معرفی کرد.

تولید
مولیبدن اغلب به‌عنوان محصول جانبی یا مشترک مس تولید می‌شود، اما برخی از معادن، مولی را به‌عنوان محصول اولیه تولید می‌کنند.

تولید اولیه مولیبدن منحصراً از مولیبدنیت، یک سنگ معدنی سولفیدی استخراج می شود که دارای محتوای مولیبدن بین 0.01 تا 0.25 درصد است.

فلز مولیبدن از اکسید مولیبدیک یا مولیبدات آمونیوم از طریق فرآیند احیای هیدروژن تولید می شود. اما برای استخراج این محصولات واسطه از سنگ معدن مولیبدنیت، ابتدا باید آن را خرد و شناور کرد تا سولفید مس از مولیبدنیت جدا شود.

سولفید مولیبدن حاصل (MoS2) سپس در دمای بین 500-600 درجه سانتیگراد (932-1112 درجه فارنهایت) برشته می شود تا کنسانتره مولیبدنیت بو داده (MoO3 که به عنوان کنسانتره مولیبدن فنی نیز شناخته می شود) تولید شود. کنسانتره مولیبدن بو داده حاوی حداقل 57 درصد مولیبدن (و کمتر از 0.1 درصد گوگرد) است.

https://www.houzz.co.uk/ideabooks/164224175/list/